| Het wonder |
 |
|
Iedere darshan is een unieke ervaring, omdat Amma altijd fris en spontaan is. Amma luistert naar de uitgesproken woorden en de onuitgesproken gedachten, omhelst de persoon en fluistert een of twee woorden in zijn/haar oor. Ze weet exact wat hij of zij op dat moment nodig heeft. Met een pauze hier en een glimlach daar creëert ze momenten van transformatie. Duizenden hebben hiervan getuigd. Uren gaan voorbij en duizenden worden omhelsd. Op haar verjaardag geeft Amma onafgebroken darshan gedurende 22 uur, met nauwelijks een rustpauze. Als ze vertrekt is haar schouder besmeurd door het harde werken en is haar wang donker van het vele uren omhelzen, maar haar geest is nog steeds stil en fris. Haar ogen stralen in het licht van de Ziel.
'Onze spirituele reis zou moeten beginnen met het onbaatzuchtig dienen van God. Mensen zullen teleurgesteld zijn wanneer ze verwachten dat tijdens de meditatie het derde oog zal opengaan op het moment dat ze de andere twee sluiten. Dit gebeurt niet. We kunnen onze ogen niet sluiten voor de wereld in naam van spiritualiteit en verwachten dat we zullen evolueren. De eenheid vasthouden, wanneer je met open ogen de wereld ziet is Spirituele Realisatie'. Velen worden geroerd door haar mededogen en worden geïnspireerd door de idealen van onbaatzuchtige dienstbaarheid die zij in haar leven tot uiting brengt. Hierdoor hebben vele volgelingen hun carrière opgegeven en hun leven ten dienste gesteld van haar en haar missie. Amma heeft vele goed geschoolde jongeren, zowel mannen als vrouwen ingewijd in het monnikschap (Sannyas) en hun monnikschap gedefinieerd als een leven in dienst van anderen. Door Sannyas te beschouwen als een leven van onbaatzuchtige dienstbaarheid aan anderen, heeft Amma de idealen van de oude Vedische traditie verlevendigd. Amma is echter zelf nooit door een meester ingewijd in het spirituele leven. Ze heeft nauwelijks opleiding genoten na de lagere school. Toch legt zij de moeilijkste filosofieën uit de geschriften uit zonder dat ze die bestudeerd heeft. Ze verkondigt de hoogste waarheden aan mensen uit de hele wereld, de barrière van de taal overschrijdend. Amma spreekt de taal van liefde en verspreidt daardoor de boodschap van vreugde en vrede.
Het knuffelen en het kussen in het openbaar is niet gebruikelijk in India. Vooral van vrouwen wordt verwacht dat ze zich in het openbaar discreet opstellen. Toch kust en omhelst Amma iedereen die bij haar komt. Ze is nooit getrouwd, noch heeft ze zelf kinderen. Toch is ze bekend als de moeder van allen. Haar ouders beschouwen hun dochter als de Goddelijke Moeder en noemen haar Amma, net als iedereen. Broers en zusters en aanverwanten noemen haar ook Amma en aanbidden haar.
In elke 'Brahmasthanam' - Amma's tempel - staat een rechthoekig, stenen blok met aan elke kant de afbeelding van een godheid. Dit symboliseert de eenheid in verscheidenheid, die in de Indiase traditie als God aanbeden wordt. Vanuit de traditie is het erg ongewoon dat een vrouw een tempel inzegent. Toch heeft Amma in de afgelopen 12 jaar 12 tempels ingewijd, zowel in India als daarbuiten. Daarnaast is het zeer ongewoon dat vrouwen de rol van priester vervullen in Indiase tempels. Amma staat echter toe dat ook vrouwen de rol van priester vervullen in de tempels die door haar zijn ingewijd. Deze vrouwen worden op dezelfde wijze onderwezen in puja (eredienst) als hun mannelijke collega's. Amma heeft hiermee een zeer oude traditie van vrouwelijke priesteressen in ere hersteld.
De ashram in India begon in een kleine hut, naast het huis waar Amma opgroeide. Deze hut is uitgegroeid tot het hoofdkwartier van een wereldwijde spirituele organisatie. Nog nooit eerder heeft een meester zijn of haar geboorteplaats omgevormd tot een ashram. Haar liefdadigheidswerken kunnen worden uitgevoerd door het vrijwilligerswerk van haar volgelingen. Amma heeft echter steeds de leiding over de gehele planning en de functionele aspecten van het werk. Het werk en de supervisie van de bouw van het hospitaal, de scholen e.d. wordt uitgevoerd door haar volgelingen, die deze grote projecten in recordtijd hebben weten te realiseren. In de tijdspanne van een dag weet Amma leiding te geven aan deze wijdvertakte organisatie met zijn vele liefdadigheidsprojecten, daarnaast geeft ze darshan aan duizenden mensen, leest ze en beantwoordt ze ontelbare brieven en leidt ze elke avond de bhajans (spirituele liederen). En dit alles zonder de minste tekenen van stress of vermoeidheid, met een glansrijke glimlach op haar gezicht.
|
Tijdens darshan fluistert Amma in ons oor: 'lieveling', 'mijn lieve dochter', 'mijn lieve zoon'. Het is haar manier om ons ware Zelf aan te roepen. Zij luistert eindeloos en liefdevol naar de huiselijke problemen, droogt tranen en troost gebroken harten. Gescheiden gezinnen worden herenigd, afgedwaalde jongeren komen weer op het juiste pad en zieke mensen vinden verlichting of worden beter.
Mensen komen tot Amma met gelijksoortige zorgen: problemen met de kinderen op school, ziekte in de familie, vrouwen die klagen over hun man, spanningen in het gezin, juridische disputen die jaren aanslepen, slecht lopende zaken, problemen op het werk, scheidingen en dergelijke. Het komt vaak voor dat mensen in tranen uitbarsten enkel al bij het zien van Amma. Zij beschouwen Amma als iemand aan wie ze al hun zorgen kunnen toevertrouwen. Na darshan zeggen ze dat ze opgelucht zijn en weer frisse moed hebben, nadat ze bij Amma hebben uitgehuild. Amma heeft de laatste 30 jaar steeds naar dezelfde problemen geluisterd. Sommige ouders raken vermoeid door het steeds maar luisteren naar de problemen van hun kinderen. Amma daarentegen wordt nooit ongeduldig bij het horen van dezelfde problemen van haar duizenden kinderen.